Archiwum Dziennik Akademika

Teatralne dramy, edycja głosu, warsztaty wokalne to propozycje, z których skorzystała młodzież podczas pierwszego tygodnia ferii zimowych. Warsztaty teatralne odbywały się w Ośrodku Teatralnym Rondo, a prowadzili je aktorzy i reżyser Teatru 2 Strefa z Warszawy.

Przez kilka dni młodzi adepci sztuki teatralnej uczyli się pod bacznym okiem profesjonalistów, jak zagrać emocje, uczucia, jak wypowiedzieć słowo, aby dotarło do słuchacza. Końcowym efektem tych zmagań były etiudy przygotowane przez uczestników warsztatów.
- Praca naszych podopiecznych z innymi nauczycielami jest dla nich bardzo ciekawym doświadczeniem- mówi Jolanta Krawczykiewicz, instruktor teatralny w Rondzie.- Każdy przekazuje coś innego, na inne rzeczy kładzie nacisk. Dzięki temu mogą nauczyć się wielu nowych rzeczy.

Teatr 2 Strefa zaprezentował ponadto słupskiej publiczności dwa spektakle- “Moralność pani Dulskiej” oraz sztukę na dwóch aktorów- “Nocna wizyta naÉ”. Przedstawienia, niestety rozczarowały większość widzów. ,Moralność pani Dulskiej” reklamowana, jako reality show, jako rzecz dotyczącą współczesności niewiele miała z nią wspólnego. Przydługi wstęp, podczas którego pani Dulska ustawia publiczność i mówi jej co jest dobrze widziane w teatrze, a co jest “be” to chyba jedyne elementy reality show, bo więcej trudno było się dopatrzeć. Poza tym sztuka, którą wszyscy znamy ze szkoły, nie miała właściwie nic wspólnego ze współczesnością.

- Jestem rozczarowany spektaklem- nie ukrywa jeden z widzów.- Czuję się oszukany. Zapowiedź spektaklu nie ma nic wspólnego z tym, co zobaczyłem. To jest dobry spektakl, lecz w klasycznym wydaniu, nie ma nic wspólnego z tym, w jaki sposób go reklamowano.
Na szczęście nie cała publiczność tak krytycznie odebrała występ Teatru 2 Strefy. Część widzów podczas spektaklu dobrze się bawiła, a niektóre sceny wywoływały salwy śmiechu na sali. Dramat Gabrieli Zapolskiej, mimo, że jego akcja dzieje się prawie 100 lat temu, nadal jest zrozumiały. Zakłamanie, obłuda, fałsz to rzeczy, które mimo upływu czasu nie zniknęły z naszego życia.

Drugi spektakl warszawskiego teatru poruszał zupełnie inne sprawy. Dwóch więźniów osadzonych na wyspie, skazanych jest nie tylko na izolację od świata, ale również na siebie. Niełatwo jest im w tych warunkach zachować człowieczeństwo. Każda chwila właściwie jest dla nich sprawdzianem. Ważne i trudne problemy poruszane przez młodych aktorów wypadły jednak nieco bezbarwnie. Trudno było im zapełnić przestrzeń sceniczną, przykuć uwagę widzów. Przedstawienie w rezultacie było nużące, chociaż sama fabuła interesująca.

W Słupskim Ośrodku Kultury przez pięć dni trwały natomiast Warsztaty Piosenkarskie, które prowadziła Elżbieta Zapendowska, łowczyni talentów, współpracująca z realizatorami “Szansy na sukces”, nauczycielka m. in. Edyty Górniak i Kasi Kowalskiej. Na warsztaty uczęszczało ponad 20 osób. W niedzielę zakończyły się koncertem, podczas którego każdy zaprezentował swój utwór.

- Jestem w Słupsku już po raz piąty- przyznaje Zapendowska.- Zainteresowanie warsztatami zawsze jest spore. Wiele młodych dziewcząt chce śpiewać. Szkoda tylko, że nie wszystkie potrafią podejść do swoich możliwości krytycznie. Często mimo, braku słuchu, głosu marzą o karierze piosenkarki, widzą siebie w świetle ramp. Rzadko która zdaje sobie sprawę, że kariera to przede wszystkim ciężka praca, a do śpiewania trzeba mieć pewne predyspozycje.

Uczestnicy warsztatów najchętniej śpiewali proste piosenki Kay, Kasi Kowalskiej, Anity Lipnickiej.
- To taki pop środka- dodaje Zapendowska.- Było paru chętnych, którzy chcieli śpiewać poezję, niektórzy rocka. Natomiast milczeniem pominęli piosenki np. “Ich troje”.
Nadzieja w telewizji
Kilka dni warsztatów to bardzo mało. Niewiele można przez taki czas nauczyć.
- Bardziej chodzi o to, żeby coś w tych młodych ludziach poruszyć- wyjaśnia Zapendowska.- Zainspirować ich do dalszego twórczego działania. Czasami takie kilkudniowe warsztaty dają więcej, niż paroletnia nauka. Ktoś usłyszy jakieś zdanie, które zapadnie mu na długo w pamięci i stanie się motorem jego działania.

Młodzi adepci estrady, chcąc wypłynąć na szersze wody, muszą skierować swoje kroki w stronę telewizji. Udział w popularnych programach, takich jak “Szansa na sukces” czy “Droga do gwiazd” to jedyna szansa, aby zaistnieć.
- Rynek rozrywki właściwie nie istnieje- Zapendowska rozkłada ręce.- Taka jest prawda. W ostatnich latach inwestowano w gwiazdki jednego sezonu, na które zapotrzebowanie zbyt szybko mijało. Jedyną szansą dla młodych ludzi jest występ w TV i nadzieja na to, że ktoś ich zauważy, że ktoś będzie chciał ich promować.

Wśród dwudziestokilkuosobowej słupskiej grupy, która uczestniczyła w warsztatach zdarzyły się również perełki. Dziewczyny, które mają duże możliwości i jeśli ich nie zmarnują, to być może niedługo zobaczymy je na srebrnym ekranie.

Autor artykułu: JJ

Wojnę marynarzy pływających u duńskich armatorów z polskim fiskusem można uznać prawie za wygraną. Nie będą już podwójnie płacić podatków od swoich zarobków.

Konwencja między Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opłat w zakresie podatków od dochodu i majątku została podpisana w Warszawie 6 grudnia 2001 roku.
? Bardzo istotne są szczegóły zapisu poszczególnych paragrafów ? podkreśla Elżbieta Siemiątkowska-Piętka, pełnomocnik Stowarzyszenia Marynarzy Kontraktowych w Gdyni. ? Konwencję musi ratyfikować Sejm RP i wejdzie ona w życie po wymianie dokumentów ratyfikacyjnych ze stroną duńską.

Stowarzyszenie otrzymało pismo z ministerstwa finansów ? konkretnie z departamentu podatków bezpośrednich ? w którym zastępca dyrektora departamentu Kazimierz Bany stwierdza, iż bez względu na to, czy konwencja weszłaby w życie od 1 stycznia 2002 roku, czy wejdzie 1 stycznia 2003 roku, to jej postanowienia w odniesieniu do wynagrodzeń polskich marynarzy będą miały moc rektroaktywną (będzie działała wstecz).

? Niestety, poszczególne Urzędy Skarbowe ? w zależności od tego gdzie zameldowany jest dany marynarz ? wszczęły już postępowania skarbowe ? dodaje E. Siemiątkowska-Piętka. ? Musimy, przed ratyfikacją polsko-duńskiej konwencji, bronić praw członków naszego stowarzyszenia. Z prośbą o pomoc zwróciliśmy się do naszych parlamentarzystów.

? Temat ten jest mi szczególnie bliski, gdyż wywodzę się z marynarskiej rodziny – powiedziała Dorota Arciszewska-Mielewczyk, poseł RP. – Na początku zaangażowałam w realizację zadań Biuro Studiów i Ekpertyz Kancelarii Sejmu RP ? szło o ustalenie tak podstawowych definicji jak np. ?miejsce zamieszczakania? oraz ?pobytu czasowego?. Zdefiniowanie takich terminów było potrzebne do prowadzenia konkretnego dialogu z polskim fiskusem. Sprawdziłam także jak fiskus traktuje marynarzy w krajach ościennych. W dalszym ciągu pilotuję całą sprawę na forum Sejmu RP i trzymam rękę na pulsie. Mam nadzieję, że ratyfikacją konwencji polsko-duńskiej Sejm zajmie się w najbliższym czasie.

Autor artykułu: (A)

Z powodu likwidacji filii Spółdzielni Niewidomych Elsin w Malborku, 14 osób dojeżdża do pracy do Elbląga. 3 osoby zrezygnowały z tego powodu z pracy. Żyją z niskiej renty lub emerytury.

Powodem zamknięcia zakładu w Malborku były względy finansowe. Teren firmy zarząd spółdzielni zamierza wydzierżawić. Lech Kozłowski, wiceprezes Elsinu przyznaje, że do tej pory nie udało się znaleźć dzierżawcy.
- Na nasze ogłoszenia w mediach odpowiedziały dwie osoby, ale ostatecznie nie wyraziły zainteresowania wydzierżawieniem zakładu – wyjaśnia L.Kozłowski.

Pracownicy są zaniepokojeni sytuacją spółdzielni.
- Teraz jesteśmy dowożeni busem na koszt pracodawcy – mówią. – Wiemy, że sytuacja spółdzielni jest trudna. Trzeba ponosić dodatkowe koszty, m.in. dowozu, utrzymania zakładu w Malborku i zatrudnienia portierów do pilnowania pomieszczeń.

Dojeżdżający do Elbląga obawiają się, że pracodawcy nie będzie stać na opłacenie dowozów i będą musieli korzystać z usług PKP.
- Nie mamy pieniędzy na opłacenie biletu miesięcznego. Tym bardziej, że przysługują nam teraz mniejsze zniżki – wyjaśniają pracownicy.

Autor artykułu: (G.W.)

Uczestnicy madryckiego seminarium dotyczącego inwestycji turystycznych w Polsce uważają, że prezentacja malborskiej oferty była najbardziej udana.

Teresa Małecka, wiceprezes Państwowej Agencji Inwestycji Zagranicznych stwierdziła, że reklama była przygotowana profesjonalnie. Jej zaletą była konkretność. Oferta dotyczyła ściśle określonego terenu.

- Zaprezentowałam dwie koncepcje zagospodarowania rejonu ulicy Solnej, tzw. Forum Miejskiego – wyjaśnia Magdalena Marszałkowska, pełnomocnik burmistrza Malborka ds. promocji miasta i rozwoju turystyki. – Planujemy tam, m.in. centrum integracyjne z amfiteatrem, usługi i hotel.

Inwestorom obecnym podczas spotkania oferta wydała się atrakcyjna głównie ze względu na malborski zamek, który ściąga wielu turystów. Zaletą jest położenie miasta blisko Gdańska.
Z ofertą zapoznała się także ambasada polska w Hiszpanii, która będzie promowała propozycję inwestycyjną Malborka pośród zagranicznych inwestorów spoza Hiszpanii.

Autor artykułu: (G.W.)

Przed wejściem do Szkoły Podstawowej nr 2 w Nowym Stawie zbudowano podjazd dla osób niepełnosprawnych. Z udogodnienia korzysta obecnie sześcioro dzieci.

- Ucieszyłam się, gdy dowiedziałam się o zniesieniu bariery architektonicznej, ponieważ moje dziecko uczęszczające do tej szkoły jeździ na wózku inwalidzkim. Teraz nie będzie problemu z wjechaniem do placówki – mówi Małgorzata Sobczak, matka niepełnosprawnego ucznia.

M. Sobczak podkreśla, że wykonanie podjazdu to efekt dobrej współpracy z dyrektorem.
- Nie musiałam długo tłumaczyć, dlaczego jest potrzebny – mówi M. Sobczak.
Rodzice oraz dyrekcja placówki zdają sobie sprawę, że zbudowanie podjazdu nie rozwiązało całkowicie problemu. W szkole potrzebna jest także winda.

- Wiemy, że to znacznie większy wydatek, ale ,dwójka” jest piętrowa. Uczniów niepełnosprawnych trzeba wnosić na górę. Jest to uciążliwe i bardzo niebezpieczne, ponieważ wózek może w każdej chwili się przechylić lub wysunąć – mówi M. Sobczak. – Poza tym wiosną nasze dzieci podczas przerwy także chcą wyjść na zewnątrz. Brak dźwigu uniemożliwia im to. Jest jednak nadzieja, że i ta bariera zniknie.

Autor artykułu: (Niki)

Ponad 400 imiennych faktur i zaświadczeń z danymi osobowymi lokatorów gdyńskiej spółdzielni mieszkaniowej ,Za Falochronem” znalazł mieszkaniec gdyńskiego osiedla Karwiny w zsypie swojego bloku przy ul. Makuszyńskiego 54. W dokumentach widnieją dokładne dane personalne gdynian wraz z nazwiskami i adresami.

Z faktur można zorientować się, ile płacili lokatorzy spółdzielni m.in. za wodę, ogrzewanie oraz inne koszty eksploatacyjne budynków. Mieszkańcy są oburzeni. Władze spółdzielni dotychczas nawet nie wiedziały, że zginęły im jakieś dokumenty. Sprawą zajęła się już policja i prokuratura.
- To jeden wielki skandal – mówi pragnący zachować anonimowość członek Spółdzielni Mieszkaniowej ,Za Falochronem”. – Jak może dojść do takiego bałaganu w spółdzielni, że tego typu faktury trafiają na śmietnik? Jeśli spółdzielnia nie ma co z nimi zrobić, lepiej niech je zniszczy, a nie wyrzuca. Nie życzę sobie, aby ktokolwiek dowiadywał się, ile płacę za wodę i ogrzewanie. Pracownikom spółdzielni, których utrzymujemy, jak widać jest to obojętne.

- Sprawa ta jest w tej chwili badana, bo naszym zdaniem złamana została ustawa o ochronie danych osobowych – mówi kom. Eugeniusz Bubicz, naczelnik sekcji dochodzeniowo-śledzczej komisariatu policji na Karwinach. – Grozi za to kara do 2 lat więzienia. Śledztwo prowadzimy pod nadzorem prokuratury.
W sprawie wyrzuconych dokumentów skontaktowaliśmy się z Dimitrisem Skurasem, prezesem SM ,Za Falochronem”.
- Zupełnie nie wiem, jak mogło dojść do takiej sytuacji, dowiedziałem się o niej od policji – powiedział prezes. – Takie dokumenty zazwyczaj archiwizujemy, nie mam pojęcia, kto zawinił. Jako prezes nie miałem z tym nic wspólnego, uważam, że winowajcy powinni ponieść karę. Nie chcę szerzej komentować tego incydentu, dopóki nie wyjaśni go prokuratura.

Wyrzucone

Tułów Myszki Miki, bez nóg i głowy otrzymał niepełnosprawny, dwuletni Oscar z Gdyni w prezencie podczas zabawy karnawałowej. – Poczułam, jak coś ściska mi gardło mówi jego mama, Anna Kranczkowska. – Zabawka bez nóg dla dziecka, które nie chodzi?

Oskar ma dwa latka. Urodził się jako wcześniak, w 29 tygodniu ciąży mamy. Dopiero u kilkumiesięcznego chłopca lekarze wykryli mózgowe porażenie dziecięce. Porażenie czterokończynowe.
- Synek nie chodzi – mówi mama Oskara, Anna Kranczkowska z Gdyni. – Nie umie posługiwać się rękami. Codziennie jest rehabilitowany. Walczę, by kiedyś mógł sam jeść…
Oskar wraz z mamą dostał zaproszenie na zabawę karnawałową, organizowaną przez Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym. Zabawa odbywała się w ośrodku przy ul. Olimpijskiej w Gdyni Redłowie. Pod koniec dwugodzinnej imprezy pojawił się Mikołaj. Dzieci i rodzice ustawili się w kolejce po prezenty.
- W paczce były lizaki, cukierki, pluszowy zając – wylicza pani Anna. – Osobno od sponsora, firmy McDonald’s, dzieci dostały hamburgera i zabawkę. Kiedy zdjełam opakowanie – zbladłam. W środku był sam kaleki tułów Myszki Miki, bez nóg i głowy. Poczułam, jak coś ściska mi gardło. Zabawka bez nóg dla dziecka, które nie chodzi?
Oskar nie był jedynym dzieckiem, które otrzymało zdekompletowaną myszkę (warto jeszcze dodać, że przeznaczoną do zabawy dla dzieci, które już skończyły 3 lata).
Alicja Gontarz ze stowarzyszenia, organizującego zabawę, tłumaczy, że to była wpadka. Nikt nie miał zamiaru urazić uczuć matek i niepełnosprawnych dzieci. Od prawie ośmiu lat McDonalds pomaga gdyńskim niepełnosprawnym, a spore zastrzyki finansowe otrzymywane od firmy pomagają w utrzymaniu placówki.
- Jesteśmy wdzięczni, że istnieje firma, która chce pomagać naszym dzieciom – mówi. – Pewnie ktoś przez pomyłkę wrzucił do zabawek fragmenty Myszki Miki do składania. Prezenty rozdawali inni rodzice, pracujący społecznie, którzy nie zwrócili uwagi na zawartość opakowań. I stało się… Rozumiem powody, dla których pani Kranczkowska zareagowała tak emocjonalnie i nie chciała wymienić tej zabawki na inną. Pozostali rodzice zgodzili się na zamianę. Pozostaje mi tylko złożyć wyrazy ubolewania…

To straszne
Mówi Krzysztof Kłapa, rzecznik prasowy ,McDonalds Polska”:
- To coś strasznego, komuś zabrakło wyobraźni. Muszę jednak powiedzieć, że prócz fragmentów Myszki Miki przekazaliśmy dla dzieci z Gdyni wiele innych zabawek, a nasi pracownicy nie mieli wpływu na to, co zostanie wręczone dziecku. Rozumem ból matki dziecka i osobiście obiecuję, że będziemy tworzyć specjalną ,strefę ochronną”, by taka sytuacja już nigdy się nie powtórzyła.

Autor artykułu: (DJA)

Wczoraj po południu rozpoczęły się poszukiwania Józefy Czerniejewskiej, 75 letniej gdynianki, która w miniony piątek 1 lutego wyszła z domu w Gdyni Karwinach i zaginęła.

W akcji wzięło udział 20 ratowników z Poszukiwawczego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, 7 funkcjonariuszy gdyńskiej Straży Miejskiej oraz 3 osoby z rodziny zaginionej. Ratownikom pomagało 7 psów przeszkolonych do poszukiwania ludzi.
- Skorzystaliśmy z pomocy 3 jasnowidzów – powiedziała Dagmara Gągola, wnuczka pani Józefy. – Wszyscy, niezależnie od siebie potwierdzili, że babcia żyje. Jako miejsce jej pobytu wskazali lasy ciągnące się od Karwin do Wiczlina. Tchnięci tą nadzieją zwrócilićmy się do ratowników z prośbą o pomoc.

Akcja poszukiwawcza rozpoczęła się o godz 16. Po odprawie, podzieleniu na grupy oraz rozdaniu krótkofalówek, ochotnicy ruszyli do lasu.
- Znając topografię okolicy staramy się, aby nasza akcja miała jak największe szanse powodzenia – powiedział Zbigniew Matysiak, Naczelnik Służby Ratowniczej POPG. – Dlatego, każda z grup przeczesuje inną część lasu. Działania prawdopodobnie prowadzone będą do godz 22, jeżeli nie przyniosą skutku, jutro od rana wznowimy poszukiwania.

Autor artykułu: (pac)

Uczniowie Zespołu Szkół Zawodowych zajęli wysokie miejsca podczas etapu wojewódzkiego Ogólnopolskiego Turnieju o Tytuł ,Najlepszego Ucznia w Zawodzie Kucharz”. Barbara Dampc zajęła trzecie miejsce, a Łukasz Ptach szóste. Uczennica w nagrodę otrzymała elektryczny mikser.
- Był to ostatni konkurs gastronomiczny przeprowadzany w takiej formie – mówi Danuta Pikulik-Lech, nauczycielka przedmiotów gastronomicznych w wejherowskim ZSZ. – W związku z wdrażaną reformą oświaty uczniowie zasadniczych szkół zawodowych nie będą mogli kształcić się w zawodzie kucharza. Po prostu ministerstwo nie uwzględniło tego zawodu w swoim spisie. Młody człowiek chcąc zostać kucharzem będzie musiał uczyć się w technikum gastronomicznym, w szkole średniej. Konkurs, w którym jako szkoła odnosiliśmy tak znaczące sukcesy był przeznaczony właśnie dla uczniów szkół zawodowych.

Zawody wojewódzkie odbyły się w Zespole Szkół Zawodowych w Gdańsku Wrzeszczu. Trwały cały dzień. Do rywalizacji stanęło 25 najlepszych uczniów z 13 szkół województwa pomorskiego. Zawody składały się z dwóch części: teoretycznej i praktycznej. W ramach tej pierwszej uczniowie musieli odpowiedzieć na kilkanaście pytań związanych z technologią gastronomii i podstawami żywienia człowieka. Podczas pięciogodzinnej części praktycznej przyszli kucharze wykonywali pięć potraw: krem z zielonego groszku, kotlet pożarski, ziemniaki puree, marchew glazurowaną i surówkę z selera.
- Uczniowie udowodnili, że wśród młodzieży naszej szkoły kształcą się ambitni młodzi kucharze, którzy z powodzeniem rywalizują z czołówką województwa – mówi Danuta Pikulik-Lech. – Przypomnę, że w ubiegłym roku nasza uczennica zajęła pierwsze miejsce w tym etapie konkursu.
Przygotowania młodzieży udziału w turnieju w Wejherowie prowadziła Danuta Pikulik-Lech z ZSZ przy współudziale zakładów szkolących uczniów, tj. restauracji Marysieńka i Pasadena.

Autor artykułu: (jk)

Wierzyca, która wylała w okolicach starogardzkiej strzelnicy zatopiła kilkadziesiąt ogródków działkowych. – Woda zalała wszystko co mieliśmy na działce – mówił nam Stanisław Warsiński, emeryt ze Starogardu. – Poprzewracała pergole, rozmyła rabaty i grządki, jednym słowem uczyniła spustoszenie.

- Pod wodą znalazło się poletko truskawek, które posadziłem tu w ubiegłym roku – dodaje.
Co jakiś czas pod ogródki podjeżdżają samochody, przychodzą ludzie i tylko patrzą kiwając z niedowierzaniem głową. Są to w przeważającej części emeryci, dla których działka jest często największym skarbem. W niejednym oku widać łzę.
- Działkę mam tutaj od trzydziestu lat i powódź nawiedziła nas po raz trzeci – dodaje pan Stanisław. – Pierwsze takie zdarzenie miało miejsce dwadzieścia jeden lat temu. Drugi raz woda zalała ogródki w minionym roku. Ledwo co udało się nam doprowadzić je do porządku, a już spotkało nas kolejne nieszczęście. Nie zamierzamy się jednak poddawać.
Pan Stanisław staje przy płocie i robi kilka zdjęć. Na teren ogródków nie wchodzi. Mówi, że zrobi to jak woda opadnie. Z jego obserwacji wynika, że przez weekend poziom spadł o jakieś 25 cm. Pokazuje zdjęcia zrobione latem. Piękne rabaty z kwiatami, którymi zajmuje się żona, przystrzyżone trawniki oraz kwitnące truskawki. Niestety na wiosnę trzeba będzie zaczynać wszystko od nowa.

Autor artykułu: (toro)